kochiwood

Naast Hollywood en Bollywood is er sinds vandaag ook Kochiwood. De sterren zijn Maaike, Bram en Tim. De schare fans bestaat vooral uit de leerlingen van de plaatselijke scholen, maar ook winkeliers, bouwvakkers en langharige motards zijn fan. De supersterren moeten heel wat handjes schudden, mooi glimlachen en zich hier en daar ook voorstellen. Maar daarnaast moeten ze natuurlijk ook les geven! Vandaag was het dan ook meteen zover.

We werden om 8u30 op de plaatselijke lagere school, the primary school, verwacht. We observeerden eerst 2 lessen (steeds van 35 minuten) Engels. Daarna mocht Maaike de leerkracht Frans vervangen, want die was afwezig. Bram en ik keken toe hoe Maaike het liedje “sur le pont d’Avignon” aan de leerlingen aanleerde. Daar hoorde blijkbaar ook een klein dansje bij waar ook Bram en ik “gretig” aan deelnamen. Na de les mocht Maaike haar succesformule nog eens gaan uitproberen in een andere klas terwijl Bram en ik een les social science mochten bijwonen. Bram mocht de laatste 20 minuutjes overnemen en vertelde een en ander over ons economisch systeem en over de wet van vraag en aanbod. De leerkracht schudde de ganse tijd met zijn hoofd, iets wat hier ongeveer hetzelfde betekent als het ja-knikken bij ons. Redelijk verwarrend op sommige momenten. Toen was mijn moment-de-gloire aangebroken. Ik mocht de formule van de omtrek van een rechthoek afleiden ( voor de leken onder ons: 2(l+b)) en die dan toepassen in enkele oefeningen. De leerkracht vertelde me dat ik alles op bord moest schrijven. Ik moest dus alles bijna letterlijk uitschrijven op het bord wat vrij veel tijd in beslag nam. Op die manier konden we net 2 oefeningen maken in 1 lesuur. Heel efficiënt vond ik de methode dan ook niet. Maar al bij al viel de les heel goed mee. O ja, tussen de oefeningen ivm omtrek van figuren stond ook een swastika. Toch een beetje vreemd, maar hier is het een soort van zonnesymbool zonder de negatieve betekenis die wij ervan kennen. Maar toch een beetje confronterend.

Tijdens de pauze tussen de lessen (de volle 5 minuten!) kwam een van de schoolmeisjes rond met een traktaat voor haar verjaardag. Wat op een lekker geel balletje leek, bleek een vrij zware bol suiker te zijn. Niet slecht, maar hij ligt toch even op de maag…

Na de pauze volgden we nog enkele lessen waaronder een les godsdienst. De meeste mensen hier zijn katholiek en dus ging de les over enkele verhalen rond Jezus. Godsdienst is hier blijkbaar nog erg belangrijk, want de leerkracht spoorde iedereen aan om elke week (en eigenlijk liefst elke dag) naar de mis te gaan, elke dag in de bijbel te lezen en te bidden enzovoort. Toen wij vertelden dat de situatie bij ons 60 jaar geleden zo was, maar nu volledig veranderd is, vond de leerkracht dit toch een beetje vreemd. Ze spoorde ons aan om zelf weer de trend te zetten en te beginnen met bidden en naar de mis gaan. Ik zal erover nadenken…

Na de middag waren we eigenlijk vrij omdat Biju nergens te vinden was (hij was blijkbaar ziek). We gingen dan maar wat wandelen rond het gebied van de campus. Zo kwamen we bij de winkeltjes die we gisteren al bezochten samen met Biju. Dit bleek een heuse “winkelstraat“ te zijn. We slenterden er wat rond zoals we in Belgische winkelstraten gewoon zijn. De meeste mensen staarden ons aan en enkele plaatselijke werklieden wilden met ons (volgens mij vooral met Maaike) op de foto. Op de terugweg kochten we nog wat lekker warm water.

Na het avondeten waren we uitgenodigd bij Jacob thuis. Jacob komt een van de volgende weken naar België en daarom wilde hij ons aan zijn ouders en zijn zusje voorstellen. We kregen er wat eten dat voor een keer niet pikant was en overheerlijke zelfgemaakte wijn, ananassap en hapjes. Sweet! We vertelden Jacob wat hij zeker moest bezichtigen en proeven terwijl hij in België was. We namen afscheid en gingen elk naar onze kamer.

Van op mijn bureautje meld ik u al deze belevenissen. Straks kruip ik onder mijn muskietennetje en hoop ik op wat meer nachtrust dan de vorige nacht. Blijkbaar zijn de luidruchtige vogels opgegeten door een nog luidruchtigere, krolse kater. Hij schaamde zich niet om ons zijn krolsheid mee te delen door zijn fantastische “miaauwgeluid” over ongeveer de ganse stad Kochin te verspreiden. Hopelijk heeft hij ondertussen een poes gevonden…

Tot slot nog enkele dingen die je moet weten over het Indische schoolsysteem:
- Er zitten noch ramen, noch deuren in de klassen, dus het geluid van buiten komt gewoon naar binnen. Echt stil is het dan ook niet in de klassen.
- De leerlingen switchen op alle mogelijke momenten van lessenaar. Een vreemd zicht.
- Veel inbreng van de leerlingen is er niet. Het is meer een driloefening dan een les op sommige momenten…

Tot de volgende
Tim

PS: de foto's volgen hopelijk gauw. De experimenten zijn aan de gang...