At first...

Gisteren vroeg uit de veren en richting Zaventem. Alles is eigenlijk heel vlot verlopen. Bagages werden gecheckt, gates werden gezocht, er werd geland en opgestegen… Zelfs Heathrow werd getemd! De vlucht richting Bahrein had wel een uurtje vertraging waardoor we bijna onze aansluiting naar Kochi misten, maar onze schitterende conditie bracht ons toch nog net op tijd terplekke.
Aangekomen in de luchthaven van Kochi werden we opgewacht door Biju. Hij trok onze aandacht met zijn papiertje met opschrift “Katho University”. Biju bracht ons naar een “moderne” jeep waar onze bagage werd ingeladen. We hadden nog een half uur rijplezier voor de boeg.

Terwijl Biju op al onze vragen antwoorden, maakten we kennis met de fantastische rijstijl van onze chauffeur en van alle andere Indiërs. Jawadde Dadde!! Een lijn op de weg dient dus niet om links of rechts van te rijden, maar om te volgen. Zie je een drempel, rijdt dan tot vlak ervoor, rem bruusk, rijdt er traag over en trek tenslotte bruusk op. Wil je oversteken, kies dan willekeurig een zijde van het object, claxoneer luid, lang en duidelijk en ga ervoor. De claxon dient ook ongeveer om de 10 seconden getest te worden… Voor de rest mag je eigenlijk zowat alles doen wat je wil in het verkeer.

Rond 5 uur kwamen we uiteindelijk toe op de campus. We kregen elk een kamer toegewezen. Maaike in het Girl's hostel, Bram en ik in het Man's hostel. Mijn kamer is ongeveer 1,5 bij 3 meter. Er staat enkel een bed met bijhorend muskietennet en een tafeltje. De kamer van bram is identiek. Op de gang hebben we elk een kast voor al onze spullen. Er is een gezamenlijke badkamer met zowel een westerse als een Indische wc. Van die eerste werd bij aankomst dan ook gretig gebruik gemaakt. Daarna kropen we uitgeput in ons bed.

Deze middag werden we wakker om 12u. Na een wel heel frisse douche – maar ze deed deugd, want het is hier snikheet – kregen we “brunch”. Rijst met iets pikants en nog een gewoon sausje. Achteraf bleek de gewone saus meer dan pikant genoeg voor ons. We kregen ook nog een soort omelet en een plateau mini-banaantjes. Echt lekker!! Daarna vertrokken we op ronde naar al de principals, fathers en alle andere schoolhoofden. Daar kregen we te horen dat we eigenlijk morgen al zouden mogen les geven. Uiteindelijk zal het enkel observatie zijn om dan binnen 2 weken in deze school les te geven. Ondertussen werden we door ongeveer iedereen begroet en knoopten enkele andere studenten een gesprek aan. Zo zijn we al twee van de drie Indische studenten tegengekomen die in februari naar België komen.

We zijn ook al een watermeloen en een tros banaantjes gaan halen. Die zijn we nu aan het opeten samen met een van de Duitse studentes die hier voor een jaar verblijven.
Het belooft hier dus een aangenaam, maar net iets te warm, verblijf te worden…


Indische zorgeloze groeten
Tim

PS: er zitten hier veel rare vogels. Letterlijk dan. De polifinario zijn we nog niet tegengekomen, maar Toon Hermans zou toch zijn handen vol hebben. Heel aangenaam ook zijn de nachtvogels… Om nogmaals Toon te citeren: “vogeltje wat zing je vroeg…”
Wie Toon Hermans niet kent of graag zijn geheugen opfrist:
http://www.youtube.com/watch?v=mMm7xaroC2s