Maar laat ons snel overgaan naar deel twee… Maandag worden we verwacht in St Josephs College. Dit is ook een school waar normale stervelingen omgevormd worden tot leerkrachten.
Vandaag waren we uitgenodigd in de Public School om er afscheid te nemen. Onze stage hier zit er op en dus wilde Father Antony ons nog eens spreken. Naast de father bestond het afscheidscomité uit de directrice, onze verantwoordelijke Miss Parimal, de lerares Frans en nog enkele minder bekende, maar vast en zeker belangrijke personen. We kregen een schaaltje met opschrift “I love Kerala” en een dvd met plaatselijke, Christelijke muziek als bedanking. We namen afscheid, maar morgen gaan we in feite al terug voor een of ander feest. We hebben ook afgesproken dat we nog eens zullen binnenspringen in een van de komende 4 weken.
Tijdens onze laatste lesdag hier hebben we nog een combined class gegeven, gevolgd door 41 handtekeningen, want er zaten 41 leerlingen in de klas… Daarna hebben we nog een les wiskunde geobserveerd. Als ik even voor Mr. Standaert mag spelen, dan zou ik toch een onvoldoende gegeven hebben voor structuur, inbreng van de leerlingen, didactische werkvormen en bordschema. Wat hier wel heel goed is, is dat ze meer spelenderwijs de wiskunde aanbrengen. Bvb met magische driehoeken en dat soort van dingen. Jammer genoeg was dat voor de volgende lessen…
Deze morgen hadden we ook onze eerste les Malayalam. Het duurde maar een kwartiertje, maar ondertussen kunnen we toch al tellen tot 5. Even in het fonetisch: oene, rinde, mone, nale, andje… Niet gemakkelijk.
Straks vertrekken we naar een weeshuis. Ik weet niet wat ik ervan moet verwachten. Ik heb ook besloten om hier nergens nog verwachtingen te stellen, want alles is toch altijd anders dan dat je het jou voorstelt. Daarom zeker niet minder aangenaam of interessant, maar gewoon anders.
Morgenvoormiddag tenslotte, gaan we naar een soort massagecentrum. Hier noemt dat een “hospital”. Ik weet dus ook niet echt wat we daar moeten verwachten: een ziekenhuis of een wellness-centrum. We zullen zien…
Tim
Geen opmerkingen:
Een reactie posten